...من داشتمش...او اما...هرگز مرا نداشت.....«اماس» را میگویم! .اما...گذشته از شعر و شعارها...۱۳ سال پیش، هنوز خودم را نشناخته بودم که با ناشناسی دیگر به نام «ام اس»آشنا شدم!حالا خدا رو شکر! پارسال آشنا(!) و امسال البته دوست(!)شاید هم، بهترین دوست...یا اصلا......تنهاترین! نوشته شده در سه شنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۵ساعت
0:22 توسط طاها|
برچسب:
نویسنده: دانیال احمدی
تاريخ: پنجشنبه
19 بهمن
1396 ساعت: 5:15